هاليوود سابقه طولاني در از ميان بردن سابقه ذهني از فيلم‌هاي باارزش كلاسيك دارد اما به‌نظر مي‌رسد سنت ساخت نسخه‌هاي تازه از آثار كلاسيك قديمي بيش از حد بي‌مبالات شده است.

 در سال‌هاي اخيرهالیوود بيش از گذشته به روند ساخت نسخه‌هاي تازه فيلم‌هاي قديمي به‌عنوان راهي براي كسب درآمد و تداوم حياتش نگاه مي‌كند. از فيلم Taking  of  Pelham 123 كه در هفته گذشته به اكران در آمد تا فيلم شهرت كه در سپتامبر اكران مي‌شود و يا فيلم برخورد غول‌ها كه در بهار آينده روي پرده سينماها مي‌آيد همگي فيلم‌هايي هستند كه زماني در اذهان سينما‌دوستان به‌عنوان آثار كلاسيك جاي گرفته بودند.

برخي از اين فيلم‌هاي تازه همچون رابطه توماس كراون از جان مك‌تيرنان توانسته‌اند جان تازه‌اي به يك فيلم تاريخ مصرف گذشته بدهند ولي همين مك‌تيرنان در ساخت نسخه جديد ديگري از فيلمي دهه‌هفتادي به نام رولربال چندان موفق نبود.

برخي از اين بازسازي‌ها هم با كارگردان و عواملي شناخته‌شده و موجه به نتايج فاجعه باري انجاميد. رواني از گاس‌ون‌سانت يك نمونه روشن از اين دست بازسازي‌ها به‌شمار مي‌آيد. اين فيلم بازسازي شات‌به‌شات شاهكار آلفرد هيچكاك بود و بازي ويليام اچ‌ميسي در نقش كارآگاه در آن گرچه بدون نقص به‌نظر مي‌رسيد ولي فيلم در‌نهايت يك افتضاح كامل لقب گرفت و گاس‌ون سانت كه براي فيلم‌هايي چون فيل تحسين شده بود اين بار نتوانست حتي به سايه استاد بزرگ سينما نزديك شود.

اما با وجود اينكه برخي هنوز از نبوغ هيچكاك در ساخت اين فيلم و يا سرگيجه صحبت مي‌كنند نبايد فراموش كرد كه خود استاد هم در ساخت نسخه‌هاي بازسازي شده تبحر چنداني نداشت. هيچكاك 2دهه پس از ساخت فيلم مردي كه زياد مي‌دانست در سال‌1934، تصميم به بازسازي آن با بازي دوريس‌دي و جيمزاستوارت گرفت اما او بعدها اعتراف كرد كه فيلم اول او به‌مراتب بهتر از اين اثر تجاري بود؛ هر چند كه او در سال‌1956 ديگر خود را فيلمسازي در اوج و حرفه‌اي مي‌دانست.

پس اگر هيچكاك در بازسازي فيلم خود چندان كاري از پيش نبرد پس تلاش ميشائيل هانكه، فيلمساز اتريشي در بازسازي فيلم بازهاي بامزه خود در آمريكا هرگز نمي‌توانست توجيهي داشته باشد. اين فيلم در كنار اينكه اجازه تماشاي زجر كشيدن تيم راث و نائومي واتس به دست چند جوان ساديسمي را مي‌داد، بازسازي شات به شات ديگري براي رسيدن به هدفي نامعلوم بود. فيلم سال‌1997 هانكه با عدم‌استفاده از رنگ، يكي از تاثير‌گذارترين فيلم‌هاي تاريخ سينما در مورد خشونت است اما كساني كه شانس ديدن آن را نداشتند گزينه جديد ولي بي‌معنايي را داشتند.

بي‌معناتر از تلاش هانكه، نسخه سينمايي تيم برتون از فيلم سياره ميمون‌ها بود. در اين فيلم با بازي چارلتون هستون كه در سال‌1968 اكران شد او نقش فضانوردي را ايفا مي‌كند كه پس از سانحه‌اي به ناچار در سياره ميمون‌ها فرود آمد.اگر ما بتوانيم از بازي خنده‌دار مارك والبرگ در نقش چارلتون هستون و همچنين گريم و حركات مسخره هلنا بونهام كارتر بگذريم قطعا پايان جديد فيلم را بايد گناهي نابخشودني از تهيه‌كننده و كارگردان آن بدانيم كه قصد داشته با اين تغيير توجيهي براي نگاه نادرست خود به داستان و نسخه اصلي دست و پا كند.

اين پايان به قدري عجيب- البته از بعد منفي- بود كه خود برتون نيز بعدها اعتراف كرد مفهوم آن را درك نكرده است، درحالي‌كه در فيلم اصلي چارلتون هستون با ديدن مجسمه غرق شده آزادي متوجه مي‌شد هنوز روي زمين است.

اما اين تنها ژانر علمي- تخيلي نيست كه آماج تهيه‌كنندگان پول دوست قرار گرفته است و ژانر وحشت نيز در اين بازار بي‌نصيب نمانده است. آخرين خانه سمت چپ (1972)، طالع‌نحس (1976)، تپه‌ها چشم دارند (1977)، هالووين (1978)، و جمعه سيزدهم (1980) تنها بخشي از فيلم‌هايي هستند كه در اين سال‌ها براي عرضه به نوجوانان بازسازي شده‌اند ولي در ميان آنها تنها به يك مورد قابل اعتنا برخورد مي‌كنيم كه بازسازي فيلم حادثه اره‌برقي تگزاس بود كه هر چند فاقد فضاي مستند‌گونه فيلم اول بود اما در عين حال با انتخاب خوب بازيگران، كاري قابل‌قبول تلقي مي‌شد.

اما در اين شيوه ايجاد آثاري تازه براي كسب درآمد تهيه‌كنندگان يكي از بهترين راه‌هاي دستيابي به سوژه‌هاي بكر را سر زدن به آثار كارگردان‌هاي آسيايي مي‌دانند چرا كه اگر سينما دوستان با فيلم‌هايي چون طالع‌نحس و يا شهرت آشنايي دارند و بعضا نسخه‌هاي قديمي را ديده‌اند كمتر كسي به سراغ نسخه اصلي زير نويس دار فيلم روابط شيطاني مي‌رود و مارتين اسكورسيزي با خاطري آسوده‌تر مي‌تواند مردگان را بسازد و براي آن اسكار دريافت كند.

اما هر چقدر فيلم اسكورسيزي اثري قابل تامل بود، كار رونالد ‌امريخ در بازسازي فيلم ژاپني گودزيلا كاري عبث و بي‌معني بود. فيلم در سال‌1954 به‌عنوان تلاشي براي پاسخ به هراس دروني مردم ژاپن از زندگي در عصر اتم بود اما امريخ اين داستان را به نيويورك آورده بود و هيولاي آن را همچون عنكبوتي غول‌آسا در شهر مي‌چرخاند.در كنار اينها سينماي انگلستان هم از روند بازسازي‌هاي غيرمعقول در امان نمانده و فيلم‌‌هاي مايكل كين همچون الفي (1966)، حرفه ايتاليايي(1969)، بازرس(1972)و كارتر را بگيريد (1971)در اين روند گرفتار شده‌اند.

ولي در برخي از اين بازسازي‌ها براي حفظ احترام كين از او خواسته شد تا در مقابل دريافت دستمزدي هنگفت در نقشي متفاوت در نسخه بازسازي شده بازي كند و از نزديك شاهد نابود شدن همه چيز باشد. براي مثال در سال‌2000 او در بازسازي كارتر را بگيريد حضور يافت تا ببيند كه چگونه سيلوستر استالونه با بازي در نقش جك كارتر فيلم را نابود كرد و يا در بازسازي بازرس نقشي را ايفا كرد كه قبلا لارنس اوليويه ايفا كرده بود.اما با وجود تمامي اين كاستي‌هاي آشكار، ساخت اين دنباله‌ها براي پر كردن سالن‌هاي سينما ادامه دارد و به‌نظر نمي‌رسد هيچ تهيه‌كننده‌اي حاضر باشد چشم خود را به روي اين شيوه درآمدزايي ببندد.

تغییرات در اسکار امسال

آكادمي اسكار همچنان تغيير در شيوه داوري را ادامه مي‌دهد. پس از افزايش نامزدهاي بهترين فيلم از 5 به 10 فيلم، حالا نوبت به تغيير شيوه راي‌گيري رسيده است.

چنان‌كه ورايتي گزارش داده امسال 5800 عضو راي‌دهنده آكادمي در بخش بهترين فيلم از بين 10 نامزد نهايي، فيلم‌هاي مورد نظر خود را به‌ترتيب اولويت انتخاب مي‌كنند.

به اين ترتيب با شيوه امتياز‌دهي جديد، الزاما فيلمي كه بيشترين راي اول را آورده باشد، برنده اسكار بهترين فيلم نمي‌شود و شايد آثاري كه در رده‌هاي ديگر راي‌ها و در واقع امتيازهاي بالاتري كسب كرده‌اند، اين جايزه را دريافت كنند.

برپاكنندگان اسكار، امسال گويا قصد دارند مراسمي متفاوت برگزار كنند. اسكاري كه ابتدا زمان برگزاري‌اش تغيير كرد، بعد تعداد نامزدهاي بخش بهترين فيلم دوبرابر شد و حالا شيوه انتخاب بهترين فيلم دچار تغيير مي‌شود.

تام شراك، رئيس جديد آكادمي اسكار در تشريح شيوه تازه راي‌گيري از اعضاي آكادمي براي انتخاب بهترين فيلم گفت: امسال اعضا علاوه بر اينكه كنار فيلم برگزيده خود در بخش بهترين فيلم اسكار يك علامت مي‌گذارند، بايد به‌ترتيب اولويت فيلم‌هاي دوم تا دهم را هم انتخاب كنند. در اين صورت شركت پرايس‌واترهاوس‌كوپرز مي‌تواند برنده اسكار بهترين فيلم را براساس حمايت اكثريت اعضاي آكادمي معرفي كند.

براساس روش جديد ارزش‌گذاري و راي‌گيري، برنده جايزه اسكار بهترين فيلم لزوما فيلمي نخواهد بود كه بيشترين راي اول را به‌خود اختصاص داده است؛ به‌ويژه اگر فيلم‌هايي توانسته باشند تعداد زيادي راي دوم و سوم را از آن خود كنند، مي‌توانند در اين روش به كسب جايزه اسكار بهترين فيلم اميدوار باشند.

آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي جزئيات تغيير در نحوه راي‌گيري بخش بهترين فيلم را 2 ماه پس از آن اعلام كرد كه هيأت‌مديره آكادمي در تصميمي شگفت‌انگيز و ناگهاني تعداد نامزدهاي اين بخش را از 5 فيلم به 10 فيلم افزايش داد. ضمن اينكه روش انتخاب نامزدهاي بخش بهترين فيلم هيچ تغييري نسبت به رشته‌هاي ديگر نخواهد داشت.

از ميان 10 نامزد نهايي بخش بهترين فيلم اگر فيلمي بتواند بيش از 50 درصد آراي اول راي‌دهندگان آكادمي را از آن خود كند، به‌عنوان برنده اسكار بهترين فيلم برگزيده و معرفي خواهد شد. اگر هيچ فيلمي نتواند به اين ركورد برسد، فيلم‌هايي كه به‌ترتيب كمترين راي اول را آورده‌اند حذف مي‌شوند و در نهايت برنده اسكار براساس امتياز نهايي مشخص مي‌شود.

آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي پيش از اين يك‌بار تا سال 1943 - دوره‌اي كه فيلم سينمايي كازابلانكا به كارگرداني مايكل كورتيز اسكار بهترين فيلم را برد - به‌مدت 9 سال 10 فيلم را نامزد كسب اين جايزه معتبر مي‌كرد. در سال‌هاي 1931 و 1932 اين تعداد 8 فيلم و در سال‌هاي 1934 و 1935 تعداد نامزدهاي بخش بهترين فيلم 12بود.

روش ترجيحي براي انتخاب بهترين فيلم در مراسم اسكار پيش‌تر 2 بار در سال‌هاي 1944 و 1945 استفاده شده بود، گرچه در آن سال‌ها تعداد نامزدهاي اين بخش 5 فيلم بود. هشتادو‌دومين دوره مراسم اسكار هفتم مارس 2010 برگزار و فهرست نامزدهاي نهايي تمام رشته‌ها روز دوم فوريه اعلام مي‌شود.

اما چه فيلم‌هايي شانس جدي براي رقابت در بخش بهترين فيلم را دارند؟ از فيلم‌هايي كه تاكنون اكران شده‌اند، تقريبا هيچ گزينه‌ جدي‌اي وجود ندارد و شايد تنها «لعنتي‌هاي بي‌آبرو» كه به تازگي اكران شده‌ از فيلم‌هاي تابستان امسال، قدري شانس براي موفقيت در اسكار داشته باشد.

در اسكار امسال مثل ادوار گذشته، شانس فيلم‌هاي اكران پاييزي براي كسب توفيق بالاتر است؛ زماني كه آخرين ساخته‌هاي مارتين اسكورسيزي، كلينت ايستوود، استيون سودربرگ و پيتر جكسون روي پرده بيايند.

پيتر جكسون با «استخوان‌هاي دوست داشتني» شانس بالايي براي موفقيت در اسكار دارد. اسكورسيزي هم با «شاتر آيلند» پس از توفيق «رفتگان» يك بار ديگر با دي‌كاپريو - بازيگر ثابت آثار اين سال‌هايش - يك بخت بالقوه است.

شكست‌ناپذير هم فيلمي درباره نلسون ماندلا با بازي مورگان فريمن است كه ايستوود كارگردان محبوب آكادمي آن را كارگرداني كرده است. از «خبر‌چين» آخرين ساخته سودربرگ هم كه مت ديمن در آن حضور يافته نبايد غافل شد.

«بالا» احتمالا تنها انيميشن امسال است كه در بخش بهترين فيلم حضور مي‌يابد. بازگشت جيمز كامرون با «آواتار» را هم بايد جدي گرفت. خيلي‌ها منتظرند تا ببينند سازنده تايتانيك پس از سال‌ها چه كرده است.

این هفته	هفته  قبل	عنوان	کمپانی ارائه کننده	بیشترین فروش در آخر هفته	فروش کل	مدت انتشار به هفته	تعداد  سالنهای نمایش
1	-	The Final Destination  (مقصد نهایی)	Warner Bros. Pictures Distribution	$27,408,309	$27,408,309	1	3121
2	1	Inglourious Basterds	The Weinstein Company, Universal Pictures	$19,303,653	$73,022,841	2	3165
3	-	Halloween II (هالوین ۲)	The Weinstein Company	$16,349,565	$16,349,565	1	3025
4	2	District 9 (بخش ۹)	TriStar Pictures	$10,270,435	$90,383,712	3	3180
5	3	G.I. Joe: The Rise of Cobra (جی.آی.جو:ظهور کبرا)	Paramount Pictures	$7,715,572	$132,151,954	4	3467
6	5	Julie & Julia (جولی و جولیا)	Sony Pictures Releasing	$7,035,675	$70,628,063	4	2503
7	4	The Time Traveler's Wife (همسران زمان نورد)	Warner Bros. Pictures Distribution	$6,452,270	$47,900,418	3	2961
8	6	Shorts (کوتاه ها)	Warner Bros. Pictures Distribution	$4,511,345	$13,206,697	2	3105
9	-	Taking Woodstock (گرفتن دارکوب)	Focus Features	$3,457,760	$3,478,335	1	1393
10	7	G-Force (جی فورس )	Buena Vista Pictures Distribution	$2,824,808	$111,780,350	6	1926
11	8	Harry Potter and the Half-Blood Prince (هری پاتر و شاهزاده دو رگه)	Warner Bros. Pictures Distribution	$2,466,423	$294,258,075	7	1508
12	13	(500) Days of Summer (۵۰۰ روز تابستان)	Fox Searchlight Pictures	$2,008,956	$25,203,886	7	909

جدول فروش فیلمها (باکس آفیس) به تاریخ 28 آگوست 2009 (12 فیلم)

US Box Office

جدول باکس آفیس

انشاالله دیگه بتونم مرتب آپدیت کنم.

منتظر باشید.... .